Amerykańskie cło z Section 301 i argument za drugim korytarzem

1 czerwca 2026 roku USTR zakończyło postępowanie z Section 301 wobec Brazylii i zaproponowało 25-procentowe cło na brazylijskie towary wprowadzane do Stanów Zjednoczonych. Ustawowy termin działania korygującego przypada na 15 lipca 2026 roku, co oznacza, że w chwili pisania cło jest proponowane i poddane konsultacjom, ale nie jest jeszcze pobierane na granicy. Dla każdego brazylijskiego eksportera z istotnym wolumenem w USA to wąskie okno jest momentem na planowanie, bo decyzja — w tę czy w drugą stronę — jest blisko.

Zarzuty stojące za sprawą mają w dużej mierze charakter dyplomatyczny i sięgają daleko ponad poziom pojedynczego nadawcy. USTR wskazało na sposób, w jaki Brazylia traktuje handel cyfrowy i usługi płatności elektronicznych, preferencyjne cła przyznane setkom towarów meksykańskich i indyjskich, niewystarczające ściganie przekupstwa i podróbek, cło na etanol przywrócone przez Brazylię w 2017 roku oraz słabe egzekwowanie prawa przeciw nielegalnemu wylesianiu. Żadnej z tych spraw nie rozwiąże pojedynczy eksporter; to spór między państwami, w którym prywatne firmy po prostu ponoszą koszt.

Środek działałby szeroko, ale nie równomiernie. USTR opublikowało obszerny załącznik wyłączeń, który oszczędza wiele kategorii — kawę, sok pomarańczowy, rudę żelaza, części do cywilnych statków powietrznych oraz szereg farmaceutyków — tak że spora część brazylijskiego koszyka eksportowego pozostaje poza zasięgiem cła. Inne wyroby już nie: surówka hutnicza na przykład nie znalazła się na listach wyłączeń, a odrębne postępowanie z Section 301 może dla części towarów dołożyć kolejne cło ponad stawkę podstawową. Pierwszy praktyczny krok jest mało efektowny: sprawdź własne kody HTS względem załącznika, zanim założysz, że jesteś bezpieczny albo narażony.

To tutaj drugi korytarz przestaje być teorią. Od ponad roku Brazylia przekierowuje handel z dala od Stanów Zjednoczonych, a import UE z Brazylii mocno wzrósł w miarę postępu umowy Mercosur–UE. Rzecz kluczowa: filar handlowy umowy obowiązuje tymczasowo od 1 maja 2026 roku, więc jego obniżki ceł od pierwszego dnia już działają — ulga w wejściu do Europy to coś, z czego eksporter może skorzystać już w tym kwartale, a nie korzyść czekająca na pełną ratyfikację w 2027 lub 2028 roku.

Nic z tego nie czyni z Europy gotowego zamiennika amerykańskiego zamówienia. UE to inny rynek z własnymi warunkami wejścia — oznakowanie CE i REACH dla wielu towarów przemysłowych i chemicznych, należyta staranność EUDR dla soi, wołowiny, drewna, kawy i ich pochodnych oraz baza dystrybutorów i certyfikatów, której budowa wymaga czasu. Przekierowanie wolumenu to prawdziwy projekt, a nie przełącznik, i uczciwa wersja planu uwzględnia papierologię i czas realizacji na równi z arytmetyką cła.

Dla eksportera obserwującego termin 15 lipca użyteczna praca ma charakter porównawczy: zestaw koszt dostarczenia do USA przy proponowanym cle z kosztem dostarczenia do UE przy tymczasowych stawkach Mercosur, dla własnych kodów produktu, i zobacz, który korytarz naprawdę utrzymuje marżę. Krótki Opportunity Scan potrafi przypisać twoje towary do obu reżimów, wskazać certyfikację wymaganą w każdym z nich i oszacować różnicę, zanim decyzja w Waszyngtonie wymusi to pytanie.